سه شنبه , 23 مرداد 1397
صفحه اول » حقوق بشر » عفو بین‌الملل خواهان آزادی فوری زندانیان سیاسی آتنا دائمی،‌گلرخ ابراهیمی و آرش صادقی که در اعتصاب غذا به‌سر می برند، شد

عفو بین‌الملل خواهان آزادی فوری زندانیان سیاسی آتنا دائمی،‌گلرخ ابراهیمی و آرش صادقی که در اعتصاب غذا به‌سر می برند، شد

عفو بین‌الملل روز پنجشنبه ۱۹بهمن طی اطلاعیه‌یی از نظام حاکم بر ایران خواست فوراً و بدون قید و شرط مدافعان حقوق‌بشر، آتنا دائمی،‌گلرخ ابراهیمی و آرش صادقی را آزاد کند. ‌آنها در اعتراض به انتقال غیرقانونی آتنا دائمی و گلرخ ابراهیمی ایرایی به زندان مخوف قرچک در شهر ری اعتصاب غذا کرده‌اند. معاون شمال آفریقا و خاورمیانه عفو بین‌الملل گفت:‌‌ «واقعه اخیر نشان دهنده‌ سرکوب وحشتناکی است که کسانی که شهامت دفاع از حقوق‌بشر در ایران را دارند با آن روبه‌رو هستند. در فضای سرکوب حاکم، هر گونه اعتراض و فعالیت صلح‌آمیز توسط مقامهای رژیم ایران عمل مجرمانه تلقی شده است.

وی افزود:‌ شرایط اسفناک زندان شهر ری آتنا دائمی و گلرخ ابراهیمی ایرایی را که هر دو به‌خاطر فعالیت‌های مسالمت‌آمیز حقوق‌بشری‌ زندانی شده‌اند، در معرض خطر جدی ضرب‌وشتم، خشونت و ابتلا به بیماریهای واگیردار و عفونی قرار داده است. ما به‌شدت نگران امنیت و سلامت آنها هستیم. هیچ انسانی نباید در چنین شرایط اسفناکی نگه داشته شود.

مقامهای رژیم ایران همواره در رسیدگی به نگرانی‌های مطرح درباره شرایط غیرانسانی تحمیل شده بر زنان زندانی در زندان شهر ری کوتاهی کرده‌اند. در عوض، آنها بارها زندانیان عقیدتی زن را تهدید به انتقال به زندان شهر ری کرده‌اند و در چندین مورد این تهدیدها را عملی کرده‌اند.

معاون شمال آفریقا و خاورمیانه عفو بین‌الملل در مورد وضعیت آرش صادقی گفت: «ما به‌شدت نگران وضعیت بحرانی آرش صادقی هستیم که در اعتراض به رفتارهای بی‌رحمانه و غیرقانونی مقامهای رژیم علیه همسرش اعتصاب غذا کرده است. جسم او به‌خاطر اعتصاب‌غذای قبلی‌اش ضعیف شده است و این اعتصاب می‌تواند زندگی‌اش را در معرض خطر قرار دهد.

در بیانیه عفو بین‌الملل آمده است:‌ زندان شهر ری (که به زندان قرچک نیز معروف است) سابقا یک مرغداری بوده است و در آنجا صدها زن که به جرایم خشن محکوم شده‌اند در شرایط پرازدحام و غیربهداشتی و بدون دسترسی به آب آشامیدنی سالم، غذای مناسب، دارو و هوای تازه نگهداری می‌شوند. گزارشهای دریافتی از این زندان حاکی از شیوع گسترده بیماریهای عفونی، مصرف مواد مخدر و سطح بالای خشونت هم در بین زندانیان و هم توسط مأموران علیه زندانیان است.