محمدحسین محترم در بخشی از یادداشت روز روزنامه کیهان با عنوان میانجیگری برای هیچ درباره سفر این هفته نخست وزیر ژاپن به ایران نوشت: ژاپن نمیتواند نقش مثبت و موفقیتآمیزی بازی کند و پیشاپیش باید ماموریت شینزو آبه را شکستخورده تلقی کرد، چون اولا ژاپن اگر میخواهد نقش او در منطقه موفقیتآمیز باشد باید در اولین گام تحریمهای آمریکا را نادیده بگیرد و خرید نفت از ایران را به سقف اوایل دهه شصت که حدود ۶۰ درصد واردات نفت خود و یا حداقل به سقف قبل از تشدید تحریمها که ده درصد کل واردات نفت خود بود، افزایش دهد و به میدان گازی آزادگان که با تشدید تحریمهای آمریکا آنجا را ترک کرده بود، برگردد تا نقش بیطرفی خود را بهعنوان یک میانجیگر صادق به اثبات برساند. ثانیا میانجیگری ژاپن یک امر بیسابقه و عجیبی است چرا که توکیو هیچگاه یک میانجی مستقل نبوده و متحد اصلی آمریکا و مجری سیاستهای کاخ سفید است.

حال چگونه میتواند نقش یک میانجی بیطرف را ایفا کند؟ ثالثا انتخاب ژاپن برای میانجیگری نیز به نظر میرسد که حسابشده باشد و در قالب همان ادعای خام و جاهلانه است که گفته بودند «دنیای آینده دنیای گفتمان است، نه دنیای موشک»! ژاپن این ماموریت را برعهده گرفته تا همان سخن جریان غربگرا را القا کند که ژاپن بدون داشتن قدرت نظامی و نقش بینالمللی و منطقهای توانسته با رابطه با آمریکا پیشرفت کند! رابعا شینزو آبه در یک داستان دیپلماتیک تصور میکند با سفر به تهران میتواند ضمن دعوت از آقای روحانی برای شرکت در نشست گروه بیست در پایان ماه ژوئن در اوزاکای ژاپن، در باره برگزاری دیدار وی با ترامپ رایزنی کند. خامسا ژاپن از زمان جنگ جهانی دوم تاکنون نقش بسیار اندکی در مسائل جهانی ایفا کرده و از بیش از چهار دهه قبل این نخستین نخستوزیر ژاپن است که به تهران سفر میکند. در سال۶۰ در اوایل جنگ تحمیلی نیز پدر شینزو آبه به عنوان نخستوزیر ژاپن برای میانجیگری بین ایران و عراق به تهران آمد، اما به دلیل مستقل عمل نکردن با شکست مواجه شد.
۴- هرچند برخی در داخل کشور با بازی در میدانِ فضاسازی آمریکا ادعا میکنند برای هرگونه مذاکره با آمریکا در چارچوب احترام متقابل آمادهاند، اما این جریان منفعل باید بدانند که آمریکاییهای گاوچران با چنین ادبیاتی آشنا نیستند و در قاموس آنها کلماتی مثل احترام وجود ندارد و تنها واژه تسلیم بیقید و شرط و فوری و باجخواهانه را بلدند!
۵- عقبنشینی پمپئو و ترامپ از شروط دوازدهگانه خود و میانجی فرستادن به ایران از یکسو در حقیقت نخستین اعترافشان به تسلیم در برابر ملت ایران و قدرت و منطق جمهوری اسلامی است و از سوی دیگر نشان از وجود مشکلات فراوان در سیاست خارجی واشنگتن دارد که رهبر معظم انقلاب چند بار به آنها اشاره داشتند.
خبر نامه شب تاب در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود – از گوشهای برون آی ای کوکب هدایت.