پنجشنبه , ۲۹ مهر ۱۴۰۰
صفحه اول » اجتماعی و سیاسی » هدف بکار بردن شیوه های تکفیری- داعشی توسط ورقپاره کیهان برای دمیدن درآتش فتنه تفرقه درجامعه با هدف کردن متهم کردن ناجوانمردانه جامعه دراویش چیست؟!!

هدف بکار بردن شیوه های تکفیری- داعشی توسط ورقپاره کیهان برای دمیدن درآتش فتنه تفرقه درجامعه با هدف کردن متهم کردن ناجوانمردانه جامعه دراویش چیست؟!!

با این فاجعه بزرگی که در غائله منطقه پاسداران براه افتاده و به گفته محمدرضا تابش نماینده مجلس برای درک عمق آن باید یک بازه زمانی بیست ساله را درنظر گرفت که در درازنایِ آن، دراویش زیر رگبار انقطاع ناپذیر سرکوب قرارگرفته و شاهد تخریب حسینیه ها و اماکن عبادی و شهادت هم مکتبان خودشان (مانند شهید گلگون کفن مهندس جوان وحید بنانی سروستانی) بودند، باز هم حسین شریعتمداری – سربازجوی منقلی-  بیرحمانه و ناجوانمردانه دست از اتهام زنی برعلیه جامعه درویشی برنمیدارد!

این توطئه سیاه حسین شریعتمداری در شرایطی دنبال میشود که مهدی محمدی از اتاق تحلیل سپاه پاسداران در سایت مشرق نیوز یک روز قبل – دوم اسفند – نوشته بود:

 

دراویش مسئله اصلی نیستند!این یک آدرس غلط است. اساسا دروایش هر گز در ایران یک “مسئله” نبوده اند.

مسئله امروز این است که کسانی اراده کرده اند به هر روش ممکن به جان مردم بیفتند و آرامش را از “ایران آرام” بگیرند.

به گزارش مشرق، مهدی محمدی در کانال تلگرامی خود نوشت: مسئله اصلی در ناآرامی های دیشب تهران دروایش نیستند. این یک آدرس غلط است. اساسا دروایش هر گز در ایران یک “مسئله” نبوده اند.

مسئله از یک سو اراده واضح و رصد شده ضد انقلاب بویژه منافقین است برای “ایجاد خشونت پی در پی و مزمن” در کشور و حرکت به سمت پروژه “تخریب ایران“؛ و از سوی دیگر، پروژه یک جریان سیاسی کاملا شناخته شده در کشور که خشونت را فرصتی برای باج خواهی از کشور و مردم می داند.

دیشب تا سرحدممکن با داعشی های خیابان پاسداران مدارا شد. برای اثبات مدارا و احتیاط نظام همین بس که حالا که غائله ختم شده حافظان امنیت حداقل 4 شهید داده اند اما از مهاجمان حتی یک نفر کشته نشده. اما واقعیت این است که این مدارا دیگر به سقف خود رسیده است. ما اکنون با مردمی مواجه نیستیم که فریاد بیکاری و نداری سرداده باشند. آن مردم را، هر چه هم بگویند، باید احترام کرد.

مسئله امروز این است که کسانی اراده کرده اند به هر روش ممکن به جان مردم بیفتند و آرامش را از “ایران آرام” بگیرند. اینجا جای مماشات نیست. زیبنده کشوری که خاورمیانه را امن کرده این نیست که قمه کش ها وسط خیابان پایتخت، جولان بدهند.

نهادی که در کشور مسئول و متولی پرونده منافقین است باید رویه فعلی خود را به طور اساسی تغییر بدهد. با سیاسیونی هم که تا خشونتی آغاز می شود جانب خشونت طلبان را می گیرند و اساسا خشونت را برای خود “فرصت چانه زنی” می دانند باید با قاطعیت تعیین تکلیف کرد. قمه به دستان در خیابان، با بوقچی هایشان در تلگرام و توئیتر هیچ فرقی ندارند