پنجشنبه , ۶ آبان ۱۴۰۰
صفحه اول » بین المللی » تحلیل نیویورک تایمز از شرایط منطقه پس از تبادل آتش میان اسرائیل و سوریه:منطقه برای فوران یک آتش آماده است!

تحلیل نیویورک تایمز از شرایط منطقه پس از تبادل آتش میان اسرائیل و سوریه:منطقه برای فوران یک آتش آماده است!

پس از اعتراض اسرائیل، روسیه به سوریه تذکر داد! اسرائیل: روسیه می‌توانست مانع حرکت پهپاد ایرانی در حریم هوایی ما شود اما آشکارا از ‏طرف مقابل حمایت کرد!

این نخستین هواپیمای اسرائیلی بود که از سال 1982 تا کنون در جریان جنگ از دست می رفت. گرچه اسرائیل نیز به قدرت ‏هر چه تمام تر به این موضوع پاسخ داد و نه تنها به سیستم دفاع هوایی روسیه حمله کرد ، بلکه پنج آتشبار سوریه را نابود کرد و ‏البته چهار مرکز مهم  ارتباطی وابسته به رژیم ایران  را نیز نابود کرد.

نشریه نیویورک تایمز در گزارشی به تحلیل و بررسی وضعیت‎ ‎خاورمیانه پس از وقایع شنبه اخیر پرداخته ‏است . ‏

به گزارش «انتخاب»؛ این نشریه آمریکایی در ادامه آورده است: طی ساعات اولیه صبح شنبه، خاورمیانه در آستانۀ یک جنگ دیگر بود‎.‎‏ به گفته ‏برخی منابع آگاه، در این روز سرویس های اطلاعاتی اسرائیل، یک پهپاد رژیم ایران را که از پایگاه هوایی‎ ‎تیاس در مرکز سوریه اعزام شده بود ردیابی کردند . ‏

یک دقیقه و نیم پس از آن که هواپیمای بدون سرنشین وارد مرزهوایی اسرائیل شد، نیروی هوایی اسرائیل با حمله به این پهباد، ‏موفق به انهدامش شد . به طور همزمان نیز، 8 ناوگان جنگنده اسرائیلی وابسته به مرکز کنترل و فرماندهی هواپیماهای بدون ‏سرنشین اقدام به حملات موشکی کردند. حملاتی که منجر به انفجار در نقاط مختلف در منطقه شد. تا ‏کنون رژیم ایران هیچ گزارشی در خصوص مالکیت پهباد یا آسیب دیدن نیروهایش در جریان این حملات منتشر نکرده است.

ارتش سوریه که متحد با رژیم ایران است نیز، با شلیک موشک زمین به هوا به هواپیماهای اسرائیلی پاسخ داد. موشک ها به 2 ‏هواپیمای اسرائیلی اصابت کرد. یکی از این دو هواپیماموفق به فرار از حملات شد اما هواپیمای دیگر با انفجار برخی قطعات ‏خود مواجه شد و در نتیجه سقوط کرد، به همین دلیل نیز سرنشینان این پرواز آسیب دیدند و یکی از آنان نیز به شدت مجروح و سپس کشته شد. ‏

این نخستین هواپیمای اسرائیلی بود که از سال 1982 تا کنون در جریان جنگ از دست می رفت. گرچه اسرائیل نیز به قدرت ‏هر چه تمام تر به این موضوع پاسخ داد و نه تنها به سیستم دفاع هوایی روسیه حمله کرد ، بلکه پنج آتشبار سوریه را نابود کرد و ‏البته چهار مرکز مهم ارتباطی را نیز نابود کرد. ‏

با این همه به نظر می رسد واکنش سنگین اسرائیل که توسط نیروهای نظامی آن علیه مواضع سوریه اعمال شد، تنها ‏بخشی کوچک از برنامه های احتمالی عظیمی باشد که اسرائیل در دست اجرا دارد. ‏ بمباران پایگاه های هوایی سوریه بیش از هر دولتی از دید مقامات روس، خطرناک ارزیابی میشود. ولادیمیر پوتین  طی یک تماس تلفنی با بنیامین نتایاهو موفق شد به سرعت از اقدامات وسیعتر اسرائیل ممانعت به عمل آورد.

به طور عمومی، روس ها به شدت به سوریه معترض شده اند که چرا قوانین اسرائیل را نقض کرده اند. اما با این وجود، هیچ ‏اشاره ای به ورود هواپیمای بدون سرنشین  رژیم ایران به فضای هوایی اسرائیل نداشتند. یکی از منابع نظامی ارشد اسرائیلی در گفتگو ‏با خبرنگار نیویورک تایمز در این خصوص می گوید: چه در دیپلماسی عمومی و چه در دیپلماسی خصوصی ، روس ها آشکارا ‏طرف مقابل ما را مهم تر از ما دانسته اند . در واقع روس ها به راحتی می توانستند، مانع از حرکت پهبادها شوند، اما آنها عملا ‏هیچ کاری انجام ندادند. ما پیام روسیه را با صدای بلند و روشن شنیدیم.‏

به نظر می رسد فعلا جنگی در کار نیست، اما این موضوع فقط به اکنون مرتبط می شود . این در شرایطی است که همه مواد ‏تشکیل دهنده برای فوران یک آتش خشونت آمیز در خاورمیانه آماده است .‏

رژیم ایران از نخستین رژیمهایی بود که برای کمک به بشار اسد (زمانی که جنگ داخلی سوریه شش سال پیش آغاز شد) وارد عمل ‏شد. نیروهایی هم از واحدهای حزب الله و همچنین جنگجویانی شیعه از عراق، پاکستان و افغانستان نیز وارد ‏کارزار شدند . شاید بتوان گفت دقیقا به خاطر همین نیروها است که دولت اسد تا کنون جان سالم به در برده است‎.‎

اسرائیل از همان روزهای نخست پیش بینی کرد که اسلحه های این واحدها در نهایت علیه اسرائیل خواهند بود. اما در آن روزها، ‏داعش به عنوان محور شرارت در منطقه در نظر گرفته می شد و بدین ترتیب هر گروهی که با داعش مبارزه می کرد یکی از ‏گروه های مثبت در منطقه تلقی می شد و در نتیجه هشدارهای اسرائیل مورد توجه هیچ گروهی قرار نگرفت . ‏

اما در سوی دیگر ماجرا نیز تا کنون اسرائیل بیش از 100 مورد عملیات بمب گذاری و حمله موشکی در سوریه انجام داده است. حملاتی که هیچ گاه به طور رسمی از طرف مقامات اسرائیل مورد تایید قرار نگرفتند . ‏