چهارشنبه , ۹ آذر ۱۴۰۱
صفحه اول » اجتماعی و سیاسی » در لابه‌لای مطالب برخی رسانه‌های دوشنبه ۲۷ آذر ۱۳۹۶

در لابه‌لای مطالب برخی رسانه‌های دوشنبه ۲۷ آذر ۱۳۹۶

 

خوانشی روزانه در لابه‌لای اخبار و مطالب رسانه‌های کشور است. ما درباره این خوانش البته تحلیل‌ها و پیشینه‌هایی را نیز در اختیار مخاطبان محترم می‌گذاریم. ۷:۳۰ هر روز با بسته ویژه خبری-تحلیلی شبتاب (به نقل از سایت مشرق) همراه باشید.

***

«خشم و هیاهو» در یکشنبه سیاه چپ‌های پارلمان

نمایندگان اصلاح‌طلب فراکسیون امید در جلسه علنی اخیر در مجلس شورای اسلامی، یکی از پر سر و صداترین روزهای تاریخ حضور خود در مجلس دهم شورای اسلامی را رقم زدند.

نطق پرحاشیه «محمود صادقی» که در آن مدعی شد مجلس عصاره فضائل شورای نگهبان است نه عصاره فضائل ملت![1] و توهین محمدرضا تابش، دیگر عضو فراکسیون امید به سیدحسین نقوی حسینی، نماینده اصولگرای ورامین که به بخشی از این نطق تذکر قانونی داشت، از جمله حاشیه‌های یکشنبه گذشته مجلس بوده است.

گفته می‌شود تابش به سمت نقوی حسینی رفته و ضمن به کاربردن ناسزا به وی گفته است: «تو عصاره فضائل ملت هستی؟»[2]

محمدرضا کواکبیان، از معاریف فراکسیون امید نیز در نطق خود رئیس‌جمهور روحانی را مورد انتقاد قرار داد.

کواکبیان در بخشی از نطق خود گفته است: آقای رییس‌جمهور آیا در فضای مجازی هستید؟ امروز چه ناسزاهایی به اصلاح‌طلبان بابت حمایت از شما می‌گویند. چرا به وعده‌هایتان عمل نمی‌کنید؟[3]

او همچنین تأکید کرده است: هیچ «حزب» اصولگرایی از آقای روحانی در انتخابات حمایت نکرد.

*این رخدادهای حاشیه‌ای اگرچه سبب تأسف است اما در رویکرد تحلیلی و با نگاه واقعی باید اشاره کرد که وزانت فراکسیون امید در مجلس شورای اسلامی وزانت چندانی نیست.

و همین وزانت کم است که سبب شده فعالیت‌های مشخص فراکسیون امید چیزی جز همین حاشیه‌ها و مقولاتی مثل «سلفی حقارت»، «تقلّا برای تصویب قانون حبس منتقدان روحانی» و یا «طراحی قانونی که به موجب آن بانوان بدون اذن ولی از کشور خارج خواهند شد» باشد.

واضح و مبرهن است که این فعالیت‌های دون شأن مجلس و این رفتارهای بی‌وزن و غلط نیست مگر طراحی ذهن ستاد جریان سیاسی خاص یا همان اصلاح‌طلبان که در ایام انتخابات مجلس دهم در سال 94؛ فهرستی انتخاباتی را به مردم ارائه کردند که از پیش معلوم بود برخی چهره‌های حاضر در آن هنری مثلا به جز حبس منتقدان دولت، توهین و یا حاشیه‌سازی‌های یکشنبه اخیر را ندارند.

نکته قابل تأمل آنکه طراحان همین فهرست انتخاباتی اما به تازگی ژست انتقادی گرفته و اینطور وانمود می‌کنند که فراکسیون امید اصلاح‌طلبان در مجلس ربطی به آنها ندارد و تمام مسئولیت آنهم با محمدرضا عارف است![4]

ستاد اصلاحات احساس می‌کند با این سردرگمی و اظهارات عجیب در کنار پروژه «عبور از روحانی» می‌تواند عزیمت موفقی به سمت انتخابات سال 1400 داشته باشد.

***

کمک‌های جدی لاریجانی به روحانی برای رفع حصر! خبری از «توبه محصورین» نیست

محمد قوچانی، فعال اصلاح‌طلب و مشاور رسانه‌ای دفتر رئیس‌جمهور، روز یکشنبه گذشته در بخشی از مصاحبه خود با روزنامه آرمان امروز درباره مسئله حصر گفته است: در موضوع «حصر» روحانی نمی‌تواند به صراحت عنوان کند که چه گام‌های بلندی در این زمینه برداشته است. آقای روحانی به خوبی به‌این نکته آگاهی دارد که در برخی مقاطع خبر دادن از یک فرایند سیاسی به معنای نفی آن فرایند خواهد بود.

او همچنین می‌گوید: پس از انتخابات سال96 جلسات مفیدی در شورای عالی امنیت ملی برگزار شده که مسأله «حصر» در دستور کار قرار گرفته است. نه تنها اصلاح‌طلبان و بلکه بخش‌هایی از جریان اصولگرایی نیز در این زمینه به آقای روحانی کمک کرده‌اند. بنده از آقای سیدمحمدرضا خاتمی نقل قول می‌کنم که آقای علی لاریجانی در این مسأله در حال کمک به آقای روحانی است و اتفاقا این کمک خیلی جدی است. من حتی اطلاع دارم که دیگر دستگاه نیز با دیدگاهی مثبت به ‌این مسأله نگاه می‌کنند. نمایندگان فراکسیون امید با تشکیل کمیته‌ای با رئیس قوه قضائیه دیدار داشته‌اند. این در حالی است که نیروهای امنیتی نیز با سعه صدر بیشتری با این مسأله برخورد کرده‌اند. آقای روحانی به دلایل منطقی از انعکاس اخبار مربوط به‌این موضوع خودداری می‌کنند تا مسأله حل شود.[5]

*در توضیح اظهارات آقای قوچانی بایستی اشاره کرد که از منظر تحلیلی، تمام رخدادهای اشاره شده در مسئله حصر و مقولاتی که از آن با عنوان «تلاش‌های آقای روحانی» نام برده می‌شود؛ فی‌الجمله رخداد خاص و یا جدیدالولاده‌ای محسوب نمی‌شوند.

باب جلسه و گفتگو در نظام اسلامی همواره باز بوده است و از 8 سال قبل که ماجرای فتنه با عملگری اصلاح‌طلبان رخ داد؛ همواره ناصحینی از بدنه نظام اسلامی با رئوس این جریان و حتی با رئوس فتنه صحبت کرده و مکالماتی داشته‌اند.

چیزی که جریان چپ و مدعیان پیگیری مسئله «فک حصر بدون توبه» نمی‌خواهند درباره آن توضیح شفاف بدهند و یا شاید مایل به قبول آن نیستند؛ بحث خط قرمز بودن فتنه برای نظام اسلامی و ضرورت تعیّن شروط نظام برای تعیین تکلیف ماجرای حصر است.

چهره‌های مذکور گویی متوجه نیستند که مقام معظم رهبری با همان نشاط و انرژی سال 88، بر این خط قرمز نیز تأکید مؤکد دارند و کیست که نداند معظم‌له و حتی مقامات دفتر ایشان، هنوز که هنوز است حتی با لیدر اصلاح‌طلبان نیز هیچ دیداری نداشته‌اند و این کار نیز صرفاً به دلیل ارائه فرکانس مبنی بر مهم بودن خط قرمز فتنه صورت می‌گیرد.

بحث دیگر در ماجرای حصر، مسئله «ضرورت توبه» است.

بایسته‌های عقلانی و تأکیدات متعدد مقامات ارشد کشور نشان می‌دهد که یگانه راه تغییر در مسئله حصر و انزوای رئوس فتنه، «توبه رسمی از وقایع سال 88» است و لاغیر.

آشکار است که نظام اسلامی در صورتی که این قید مهم و حیاتی را از پرونده حصر حذف کند؛ مرتکب خودزنی شده و نوسانی بزرگ و همسو با جعلیات فتنه‌گران در سال 88 رخ خواهد داد. فلذاست که اهمیت مسئله توبه رسمی فتنه‌گران و تأکید نظام اسلامی بر آن از ضرورت‌های مهم عقلانی نیز برخوردار است که جملگی غیر قابل خدشه هستند.

گفتنیست، رسول منتجب‌نیا و اشرف بروجردی از فعالان اصلاح‌طلب اخیراً اعلام کرده‌اند که مسئله حصر بزودی و تا آخر امسال به پایان می‌رسد![6]

***

اطرافیان روحانی پرت و مجاهد شنبه‌اند…

روزنامه اصلاح‌طلب اعتماد، در شماره یکشنبه گذشته خود در حالی که در عمده‌ای از مطالب سیاسی این روزنامه سوژه پشیمانی را با ژست «دفاع از روحانی» مورد تعقیب قرار داد اما در لابه‌لای مطالب خود نکات عجیب و دامنه‌داری را نیز منتشر ساخت.

در بخشی از مصاحبه بهرام پارسایی، سخنگوی فراکسیون اصلاح‌طلبان مجلس با این روزنامه درباره دولت رئیس‌جمهور روحانی می‌خوانیم:

«حلقه اول تصمیم گیران دولت کاملا مشخص هستند. حامیان روحانی در زمان انتخابات که عمدتا ستادهای انتخاباتی را می گرداندند، امروز چندان مورد مشورت قرار نمی گیرند. در مقابل رد پای افرادی را در چینش هیات وزیران و کابینه، استانداران و دیگر نیروهای دولتی به روشنی می بینیم که به قول معروف “اصحاب سبت” یا همان “یاران روز شنبه” هستند.»

او در بخش دیگری از صحبت‌های خود نیز گفته است: اصلاح طلبان وظیفه خود را در قبال جامعه انجام داده اند و مشکل اینجاست که برخی از نزدیکان روحانی در دولت به طوری القا می کنند که رای اصلاح طلبان چندان تاثیری در کسب رای ٢٤ میلیونی نداشته است و نشانه این مساله را در چینش کابینه و استانداران می بینیم. بنابر این احساس می کنم حلقه مشاوران روحانی دچار سوءتفاهمی بزرگ شده و فکر می کنند رای روحانی فراتر از پایگاه اجتماعی حامی اصلاحات بوده است. شخصا نمی دانم دوستان چه زمانی قرار است به خودشان بیایند اما مساله به این ترتیب نیز نیست که فکر کنند روحانی رای خود را گرفته و دیگر نیازی به اصلاح طلبان و پایگاه اجتماعی حامی این جریان سیاسی ندارد.[7]

در همین حال فردی به نام علی ورامینی نیز طی یادداشتی در اعتماد با عنوان «روحانی و تقصیر او در وضعیت ضد روحانی» نوشته است:

«مورد دیگر در به وجود آمدن چنین وضعیتی انتخاب افرادی در تیم دولت است که از کف مطالبات رای دهندگان به روحانی، بسیار دورتر و پرت تر هستند. این انتخاب ها به یکدلی بین روحانی و رای دهندگانش آسیب جدی ای وارد کرد و متاسفانه مثل اینکه رییس جمهور هم قصد ترمیم آن را ندارد.»[8]

*بر اساس توضیحاتی که طی یکسال گذشته در وبلاگ مشرق و درباره پروژه «عبور از روحانی» ارائه کرده‌ایم؛ تک‌جمله‌های اشاره شده در بالا نظرات ستاد جریان اصلاحات و تئوری‌پردازان گذار از روحانی است که باید دانست ماجرای «پشیمانی سلبریتی‌ها» تنها بخشی از این بازی به شمار می‌رود.

بهانه‌جویی چهره‌های اصلاح‌طلب درباره اطرافیان رئیس‌جمهور روحانی نیز در حالی است که این اطرافیان در ایام دولت یازدهم نیز در کنار رئیس‌جمهور حضور داشتند با این تفاوت که جریان چپ در آن روزها جرأت بیان عبور از روحانی را نداشت و به جای طرح این مسئله و یا طرح چیزی به نام مطالبات مردم (که این روزها به نحو عجیبی مورد اشاره آنها قرار گرفته) از این می‌گفتند که «ما فدائیان روحانی هستیم»، «تمام کارهای روحانی قانونیست» و «ما دستبوس روحانی و ظریف هستیم».

کار این چاپلوسی‌ها در دولت یازدهم به حدی رسید که برخی محافل تحلیلی عبارت «بردگی اصلاحات برای روحانی» را نیز به کار بردند.

طرفه آنکه انتقادات اصلاح‌طلبان به اطرافیان آقای روحانی، انتقاد از کیفیت چینش کابینه و یا طرح چیزی به نام مطالبات مردم از روحانی؛ جملگی به این دلیل که در ایام دولت یازدهم از سوی اصلاح‌طلبان مسبوق به سابقه نبوده‌اند؛ قابل پذیرش نیستند و طرح آنها از جانب چپ‌ها صرفا برای قوام پروژه گذار از روحانی صورت می‌گیرد.

به نظر می‌رسد جریان سیاسی خاص قصد ندارد با رئیس‌جمهور روحانی وارد انتخابات سال 1400 شود و از همین رو تقلّا می‌کند تا پیوستگی‌های خود با دولت را قطع و ژست منتقدانه‌ای را نسبت به دولت اتخاذ کند.

مقوله‌ای که البته برخی آنرا غیر ممکن می‌دانند.

***