چهارشنبه , ۹ آذر ۱۴۰۱
صفحه اول » اجتماعی و سیاسی » از پیام علی خامنه ای به مناسبت درگذشت هاشمی رفسنجانی: “اختلاف نظرها و اجتهادهای متفاوت در برهه‌هایی از این دوران طولانی هرگز نتوانست پیوند رفاقت را… به کلی بگسلد.”

از پیام علی خامنه ای به مناسبت درگذشت هاشمی رفسنجانی: “اختلاف نظرها و اجتهادهای متفاوت در برهه‌هایی از این دوران طولانی هرگز نتوانست پیوند رفاقت را… به کلی بگسلد.”

روزنامه های امروز از همه طیف ها و گروه های سیاسی، صفحه نخست خود را تماما به یار دیرین امام مرحوم آیت الله هاشمی رفسنجانی اختصاص داده اند. وفات ناگهانی یکی از ستون های انقلاب و نظام بهت انگیز بود. امروز همه فارغ از اختلاف نظرها و یا حتی رویکردهای انتقادی از مبارزه و فعالیت بیش از نیم قرنی این مجاهد نستوه تمجید کرده اند. یادش گرامی باد… .

به گزارش «تابناک»، امروز در میان روزنامه ها با طیف های مختلف، شاید یکی از سخت ترین اقدامات انتخاب تیتر برای اعلام خبر درگذشت آیت الله هاشمی رفسنجانی بوده است. با این حال، هر روزنامه به فراخور مشرب، تیتری برای القای غم و اندوه ایران انتخاب کرده است. در ادامه بخشی از این تیترها را می خوانید.

روزنامه جمهوری اسلامی در یادداشتی با اشاره به اینکه عده ای به خاطر نام و نان با هاشمی درافتادند، نوشت: هاشمی، مرد لحظه‌های تنهایی امام و نهضت، مرد لحظه‌های سرنوشت ساز دوران پرفراز و نشیب انقلاب و نظام، فرمانده شجاع دوران جنگ تحمیلی، مدیر توانمند رده اول نظام که با هوشمندی و کیاست خود حتی وحشی‌ترین دشمنان ملت را در برابر این ملت به خضوع و تمکین واداشت، حتی برای لحظه‌ای نخواست از ثمرات آنهمه جانفشانی، تواضع، شجاعت و پایمردی، بهره‌ای شخصی ببرد یا حتی آنرا به نام خود ثبت کند.

روزنامه شهروند در گزارشی با عنوان «انقلابی مصلح» نوشت: «خبر ناگهاني و بسيار غيرمنتظره بود، بي‌هيچ مقدمه‌اي و فاصله زماني از هنگامي كه خبر بيماري آقای هاشمی و رفتن به بيمارستان منتشر شد، تا زماني كه خبر فوت قطعي شد، بيش از يك ساعت طول نكشيد. اگرچه آقاي هاشمي ٨٢ سال داشتند ولي در هر حال اتفاق غيرمنتظره و شوك‌آور محسوب مي‌شد. بدون ترديد قديمي‌ترين سياست‌مدار انقلاب بود و احساس تعلق‌خاطري كه به انقلاب داشت در نوع خود بي‌نظير و قابل توجه بود. او مراحل گوناگوني را در جريان ٦٠ سال مبارزه خود طي كرد. چه آن زمان كه نهضت انقلابي هنوز آغاز نشده بود و چه در جريان قيام خرداد ١٣٤٢، چه پس از آن و در جريان مبارزه مسلحانه و چه پس از اين دوره و تا پيروزي انقلاب، هميشه و در همه حال در ميدان سياست و همراه امام خميني (ره) بود. پس از پيروزي انقلاب در شوراي انقلاب و سپس دولت و مجلس و بويژه در زمان جنگ نقش برجسته و همه‌جانبه‌اي را ايفا نمود. عبور ايران از دوران جنگ و پس از ارتحال رهبر کبیر انقلاب، در كنار مقام معظم رهبري، دوره ٨ ساله رياست‌جمهوري را طي كرد و ايران را از نظر ساختارهاي اقتصادي به حدي از ثبات و پايداري رساند. پس از رياست جمهوري نيز در قالب مشاور نظام و در مقام سياست‌گذاري، در مجمع تشخيص مصلحت نظام عهده‌دار مديريت آن شد. مجلسي كه به درستي مي‌توان آن را تا حدي معادل مجلس سناي كشورها دانست كه افراد باتجربه در آن به دولت و مجلس و ساير قواي حكومتي كمك مي‌كنند. آقاي هاشمي از برخي جهات ويژگي‌هاي منحصر به فردي داشت. نوشتن خاطرات روزانه از اين جمله است کاری که در کمتر سیاستمداری چنین امری را می‌توان دید. آقاي هاشمي همچنان كه در يكي از آخرين سخنراني‌هاي خود اعلام كرد، «اكنون ديگر مي‌توانم راحت بميرم»، راحت‌تر از آنچه كه تصورش را مي‌كرديم اين دنيا را ترك كرده است. همه سياست‌مداران و غير آنان روزي چهره در نقاب در خاك خواهند كشيد، آنچه كه در اين ميان منشأ قضاوت درباره همه است، ارزيابي مردم از عملكرد آنان است. از اين نظر آقاي هاشمي یکی از شفاف‌ترین پرونده‌هاي سیاسی را دارد. اين ويژگي هم نزد آقاي هاشمي بود كه قدرت انطباق‌پذيري با محيط را حفظ كرد و اجازه نداد كه همچنان در حصار گذشته و سنت‌ها زنداني شود. او به‌شدت مخالف تحجر و رفتار ارتجاعی بود. تحليل اثرات سیاسی ناشي از فقدان آقاي هاشمي و نيز ارزيابي عملكرد او را بايد به آينده سپرد.»

علی دهقان نیز در یادداشتی در روزنامه وقایع اتفاقیه نوشت: «او تمام شد. البته فقط ضربان حیاتی قلبش و زاویه نگاهش که چند وقتی می‌شد روی یک نقطه دور ایستاده بود؛ ایستاده بود شاید هاج و واج و به نمی‌دانم کجا، همان لبخند همیشگی‌اش را تزریق می‌کرد. دیروز غروب که خبر درگذشت هاشمی آمد، تنها تصویری که از او، در ذهن تو نقش می‌بست، همین مبهوتی نگاهش بود که چند سالی برایش تفسیرهای متعددی ارائه می‌دادند.

علی‌اکبر هاشمی رفسنجانی، یاور انقلاب و رفیق دیرین رهبری درگذشت. این کوتاه‌ترین خبر و حتما یک خبر بسیار عجیب بود که می‌توانست در برزخ این روزهای ما، دستش را دراز کند و روی شانه شهر بگذارد. حتما بیراه نیست که بگوییم کسی باور نمی‌کرد هاشمی در انتظار یک پلک‌زدن و آرام‌گرفتن ناگهانی باشد. امتداد هاشمی و تصویری ذهنی که سالیان دراز، همراه فوج عظیمی از مردم شده بود، این خاصیت را برایش ماندگار کرده بود که حتما او هست یا می‌ماند تا سرنوشت خیلی از کش‌و‌قوس‌های سیاست به نقطه پایان برسد.

مرگ او، یکی از ناگهانی‌ترین مردن‌های تاریخ خواهد بود. آیندگان بی‌شک فراموش نخواهند کرد که در ۱۹ دی یک‌هزار و سیصد و نود و پنج، درست چند ساعت قبل از سالگرد پرواز امیر‌کبیر، هاشمی‌رفسنجانی چشمانش را بست تا آدم‌های زیادی در گوشه‌وکنار شهر این پرسش را جان بدهند که حالا بخشی از سیاست چگونه ساز‌و‌کارش را بدون «بهرمانی» تاریخ انقلاب، پیچ‌در‌پیچ بالا می‌برد.

جعفر گلابی در یادداشتی در روزنامه اعتماد با عنوان «ارتحال آيت‌الله معتدل، فقداني پر از خسارت» نوشت: «شايد اگر رهبر فقيد انقلاب زنده بود در رثاي مرگ شاگرد صادق خود مظلوميت او را بزرگ‌تر از مرگش غم‌انگيز مي‌دانست، آنچنان كه براي شهادت بهشتي گفت و واقعيت زندگي و آرمان‌هاي او را به تصوير كشيد. روح بلند آيت‌الله هاشمي هم از دنياي فاني رفت و عاقبت بخيري عجيب و خيره‌كننده‌اي از خود به جاي گذاشت. او كه از يمين و يسار آماج حملات قرار گرفت و سال‌ها در مصدر كارهاي بزرگ بود و در ميانه معارك قرار داشت و گاهي فداكارانه عيوب ديگران را متوجه خود مي‌كرد در آخرين همه‌پرسي‌ها آراي بالا از مردم گرفت و مهر عزتمندي بر انتهاي دفتر زندگي خويش نهاد. روحش شاد و آرام باد.»

روزنامه قانون نیز در تیتر یک خود با عنوان «هاشمي زنده است» با اشاره به جمله حضرت امام در رابطه با مرحوم هاشمی نوشت: «امیرکبیر خطابش می کردند، مردی را که آیت ا… بود و درسال های مختلف پس ازانقلاب ایران نقش های مهمی را بنا به موقعیت های خاص کشور بر عهده گرفت. از ریاست مجلس تا ریاست جمهوری و عضو شورای انقلاب، وی هیچ گاه خود را ازانقلابی که برای به ثمر رسیدن آن تلاش کرده بود جدا ندید. در سال های سخت پس از پایان جنگ بود که وی ردای ریاست جمهوری ایران را برتن کرد و در 8 سال دوران ریاست جمهوریش، برای آبادانی کشور تلاش کرد. تلاش هایی که آن دوران را تبدیل به دوران سازندگی کرد و مرد عرصه های سخت انقلاب و نظام را به لقب امیرکبیر دوران ملقب کرد. آیت ا… علی اکبرهاشمی رفسنجانی، مرد عرصه های سخت و یار دیرین و همیشگی امام(س)، عصر دیروز براثرحمله قلبی راهی بیمارستان شد و در نهایت، تلاش پزشکان اثربخش نبود تا آیت ا… هاشمی رفسنجانی در 19 دی ماه و یک روزپیش از شهادت اميرکبیر دار فانی را وداع گوید و بار دیگر خاطره امیرکبیر بزرگ ایران را در یادجمعی مردمان این سرزمین زنده کند.»