جمعه , ۱۲ آذر ۱۴۰۰
صفحه اول » اجتماعی و سیاسی » حسن کامران نماینده سابق مردم اصفهان در مجلس شورای اسلامی: هرچه کار چاق کن در کشور وجود دارد گل بزرگتری را برای “نَن جون” رئیس می برد

حسن کامران نماینده سابق مردم اصفهان در مجلس شورای اسلامی: هرچه کار چاق کن در کشور وجود دارد گل بزرگتری را برای “نَن جون” رئیس می برد

شما نگاهی به هتل های ایران بیندازید، و آماری از همین هتل عباسی اصفهان بنگرید، ببینید چه کسانی به این هتل ها رفت امد دارند، و چه کسانی هستند که در این جاها از جیب مردم می خورند، خورشت ماست این افراد اندازه یک قاتق است، یعنی گوشت گردن و زعفران.

حدود دو سال از ابلاغ سیاست های کلی اقتصاد مقاومتی توسط رهبر انقلاب می گذرد، با این وجود نه تنها آثار آن در اقتصاد کشور دیده نمی شود بلکه شواهدی وجود دارد که نشان می دهد اوضاع از گذشته نیز بدتر شده است.

به گزارش تابناک، قرار بود با اجرای سیاست های اقتصاد مقاومتی کشور، با صرفه جویی در هزینه ها و همچنین ایجاد تدابیر خاص برای تولید و خودکفایی، کشور دربرابر تهدید های احتمالی و تحریم های ظالمانه در امان بماند و شرایط به نحوی پیش رود که با کاهش هزینه های اضافی اوضاع معیشتی مردم نیز بهبود یابد.

با این حال نه تنها این سیاست ها هرگز اجرا نشد، بلکه به گفته مسئولان هزینه های دولتی نیز نسبت به سالهای قبل افزایش پیدا کرده و اقتصاد مقاومتی تنها تبدیل به یک کلید واژه در دست مسئولان و مدیران شده است. واژه ای که امرزه تمام مدیران در هر سطحی از آن استفاده می کنند اما در عمل خلاف گفته های خود را اثبات کرده اند.

حسن کامران نماینده سابق مردم اصفهان در مجلس شورای اسلامی، در گفت و گو با تابناک در خصوص این موضوع اظهار داشت: اقتصاد مقاومتی در بین مسئولان فقط تبدیل شده است به یک شعار، با اینکه رهبری نیز بارها تاکید کرده اند که حاکم تا بر خود سخت نگیرد اقتصاد مقاومتی شکل نخواهد گرفت، هیچ یک از حاکمان ما کار را برای خود سخت نگرفته اند. شما نگاهی به هتل های ایران بیندازید، و آماری از همین هتل عباسی اصفهان بگرید، ببینید چه کسانی به این هتل ها رفت امد دارند، و چه کسانی هستند که در این جاها از جیب مردم می خورند، خورشت ماست این افراد اندازه یک قاتق است، یعنی گوشت گردن و زعفران.بدتر از همه در مرگ و میر ها هم شاهد این موضوعات هستیم، هرچه کار چاق کن در کشور وجود دارد گل بزرگتری را برای “نن جون” رئیس می برد، اگر کسی طرفدار تفکرساده زیستی است چرا حتی به مرده ها هم رحم نمی کند، اگر یکی از این آقایان خودشان و یا اطرافیانشان مریض شود، پاویون برایش درست می کنند، مگر جان یک رئیس با جان آدم های دیگر فرق دارد که یکی در فقر در گوشه ای چشم از جهان می بندد و دیگر در ناز نعمت می میرد. من ناظر سفر های خارجی در مجلس نهم بودم، هر زمان سفری را به دلیل غیر ضروری بودن کنسل می کردیم از هر طرف تماس می گرفتند، در آن زمان حدود 100 میلیارد تومان از سفر ها را کم کردم و باعث صرفه جویی شد اما فشار بسیار زیادی هم باید برای انجام این کار تحمل می کردم. با اینکه حرف از اقتصاد مقاومتی میزنند اما یک چراغ خود را کم نمی کنند، از میوه خود نمی گذرند، سفر های خود را کم نمی کنند اما دم از اقتصاد مقاومتی می زنند. یا در مورد بودجه های خارج از شمول تا کنون هیچ مدیری گزارشی به مردم نداده است، چون این هزینه ها خارج از عینک دیوان محاسبات است و حسابرسی نمی شود و آقایان هم میلیاردی خرج می کنند. متاسفانه این در نهادهای مختلف دولتی هم دیده می شود و برخی از ارگانها به صورت نامتعارف هزینه های سنگین برای کشور و ملت می تراشند، برای مثال در مجلس نهم ما به ساخت دیوار اطراف مجلس ایراد گرفتیم آقای رئیس گفتند که برای امنیت مجلس است اما بعد پارچه زدند گفتند همسان سازی با دیوار مشروطیت این کجایش به اقتصاد مقاومتی می خورد. متاسفانه هم اکنون هم این رویه ادامه دارد، با اینکه مجلس دو سال دیگر باید کل تشکیلات خود را به ساختمان جدید منتقل کند اما اخبار رسیده نشان می دهد که در کمیسیون ها کف سالن ها را تعویض می کنند صندلی ها تعویض شده است و هزینه های کلان دیگر از این دست برای جیب ملت تراشیده می شود.در اقتصاد مقاومتی باید به مردم نشان دهیم که ما قناعت می کنیم، اما مردم چزی که از ما می بینند برعکس چیزی است که ادعا می کنیم است. در این کار ابتدا باید امرای نظام پیشقدم شوند، در حالی که هر روز می بینی یک اتفاق جدید در کشور رخ می دهد یک روز حقوق های نجومی یک روز واگذاری های عجیب و غریب و یک روز هزینه های اضافی برای دفتر یک مدیر خاص. با اینها نمی شود اقتصاد مقاومتی را در کشور اجرا کرد.اگر از هر زاویه ای به این بحث وارد شوی با یک سری افراد کار چاق کن، روبرو می شوی که از چیب مردم و ملت هزینه تراشی می کنند، خدارا باید شکر کرد که میلیارد هم دیگر شده مثل نخود و کشمش، کسی اساسا این ارقام را حساب نمی کند و هرکس هر جور می تواند می خورد.